Je kunt niet overal goed in zijn.

[Petra Kruijt]

Maar o, wat zou ik het soms graag willen. Ik weet dat ik al heel blij mag zijn dat ik één talent heb (het talent om mijn gedachten om te zetten in geschreven woorden; schrijven dus). Ik weet ook dat veel mensen dit talent graag zouden overnemen als ze de kans kregen. En toch hè, soms denk ik als ik iemand iets zie doen: wat enorm gaaf. Om er meteen achteraan te denken: ik wou dat ik dat ook kon.

Tekenen. (En dan niet overtrekken of natekenen, maar echt tekeningen maken die ook nog ergens op lijken.) Zingen. (En dan niet alleen onder de douche, maar echt op een podium met mensen die betalen om het te horen.) Dansen. (Idem als bij zingen, hoewel ik nooit daadwerkelijk heb geprobeerd onder de douche te dansen.) Wiskundeproblemen oplossen. Nou ja, de gewone dingen dus, die desondanks lang niet iedereen kan.

Vroeger probeerde ik ook alles gewoon. Wilde ik honderd keer met een hoelahoep om mijn middel draaien, dan ging ik oefenen tot het me lukte - of tot ik het dusdanig zat was dat het ook al niet meer hoefde. Nu haal ik al sneller mijn schouders op: je kunt nu eenmaal niet overal goed in zijn. Denk je ook maar eens in hoe ongelooflijk veel tijd dat zou kosten. Het lukt mij op het moment heel aardig om mijn dagen te vullen, terwijl ik maar een paar dingen kan. Als ik ook een meesterlijk tekenaar, danser, zanger, wiskundige en hoepelaar was, zou ik gek worden van alle dingen die ik daarmee kon doen.

Het is maar goed, eigenlijk, dat mijn talent zo beperkt is.

[Suzanne]

Kunstemaker zijn, dat lijkt me wel wat!